Tijdens de algemene ledenvergadering van 27 mei jl. (waarover elders in deze uitgave meer nieuws en foto’s) heeft de VIB haar 95-jarig bestaan feestelijk gevierd met onder meer een rit met klassieke auto’s uit de collectie van Visscher Classique uit Buren.
Tijdens de ledenvergadering stond niet alleen de vereniging van vandaag centraal, maar vooral ook de VIB van morgen. Voorzitter Jack Lenssen en secretaris Philippe Hondelink namen de aanwezige leden mee in de strategische koers richting 2031. Dat is een bijzonder ijkpunt, want in dat jaar viert de VIB haar 100-jarig bestaan. Een mooi moment om vooruit te kijken: waar staat de vereniging dan, welke rol speelt de isolatiebranche en wat is er nodig om als sector sterk en zichtbaar te blijven? De presentatie maakte duidelijk dat de toekomst van de VIB draait om een slimme combinatie van belangenbehartiging, kennisdeling, data en actieve betrokkenheid van leden. Niet als losse thema’s, maar als onderdelen die elkaar versterken. Want wie als branche serieus genomen wil worden, moet niet alleen goede techniek leveren, maar ook laten zien wat die techniek oplevert.
Vijf strategische punten vormen daarbij de basis. Allereerst blijft instroom en behoud van personeel een belangrijk thema. De behoefte aan vakmensen is groot en zal dat voorlopig ook blijven. Jong talent aantrekken, mensen opleiden en bestaande vakkennis behouden zijn dus geen luxe, maar pure noodzaak.
Daarnaast zet de VIB in op product- en procesinnovatie en kennisdeling. Denk daarbij aan kennissessies en kennisdagen, waar leden worden geïnformeerd over nieuwe materialen, toepassingen, normen, werkwijzen en praktijkervaringen. Juist in een technische sector als isolatie zit veel kennis in de hoofden en handen van mensen. Die kennis delen maakt de branche als geheel sterker.
Ook de lobby rond energiebesparing blijft een speerpunt. Isolatietechniek levert direct aantoonbare winst op in energieverbruik, CO₂-reductie en bedrijfszekerheid. Dat verhaal moet stevig op tafel blijven bij overheid, opdrachtgevers en andere stakeholders. Daarbij gaat het niet om mooie woorden, maar om maatregelen die in de praktijk werken. Verder is er de komende jaren blijvende aandacht voor imago, ledenwerving en ledenbinding. De isolatiebranche mag best wat trotser zijn op wat zij doet. Zonder goede isolatie geen efficiënte installatie, geen veilige procesomgeving en geen serieuze energiebesparing. Door dat beter zichtbaar te maken, wordt de sector aantrekkelijker voor nieuwe mensen, nieuwe bedrijven en bestaande leden.
Het vijfde punt is de bredere positionering van de VIB richting 2031. Waar wil de vereniging staan bij haar 100-jarig bestaan? De boodschap was helder: als actieve, deskundige en verbindende brancheorganisatie, met leden die niet alleen halen, maar ook brengen. De rode draad van de ledenvergadering was duidelijk: de VIB wil vooruit. Met aandacht voor mensen, innovatie, zichtbaarheid en samenwerking kan de sector zich duurzaam ontwikkelen richting 2031. Of zoals het mooi werd samengevat: samen op weg naar de 100!
Gieze Nijboer nieuw bestuurslid

Tijdens de algemene jaarvergadering van 27 mei is Gieze Nijboer van Gisola B.V. verkozen tot nieuw bestuurslid van de VIB. Daarmee haalt het bestuur opnieuw een ondernemer aan boord die met beide voeten in de praktijk staat.
Gieze is directeur van Gisola, een familiebedrijf uit Vaassen dat al sinds 1971 actief is in technische isolatie. Het bedrijf richt zich onder meer op thermische, akoestische en brandwerende isolatie voor werktuigbouwkundige, industriële en maritieme installaties. Ook prefab isolatie, isolatiematrassen, tracing en het herstellen en conserveren van leidingwerk behoren tot het werkpakket. Kortom: precies het soort vakwerk waar techniek, planning en uitvoering dagelijks samenkomen. Met de komst van Gieze krijgt de verdere verjonging van het VIB-bestuur zichtbaar vorm. Zijn achtergrond als jonge ondernemer in een gespecialiseerd technisch bedrijf sluit goed aan bij de uitdagingen waar de isolatiebranche voor staat: vakmanschap borgen, nieuwe mensen aantrekken, slimmer werken en de waarde van isolatie nog beter op de kaart zetten. Een frisse blik dus en één uit de werkplaats en de praktijkbouwplaats.
In memoriam Edze Hiemstra, een vertrouwd gezicht in de isolatiesector
Met het overlijden van Edze Hiemstra op 20 januari jl. verliest de Nederlandse isolatiesector een bekend, geliefd en gerespecteerd mens. Hoewel hij al zeventien jaar met pensioen was, bleef hij voor velen onlosmakelijk verbonden met Armacell in Nederland. Niet omdat hij zichzelf op de voorgrond plaatste, maar juist omdat hij op zijn eigen rustige, charmante en overtuigende manier een blijvende indruk achterliet.
Edze was een rasvertegenwoordiger in de mooiste betekenis van het woord. Geen man van snelle transacties of grote woorden, maar iemand die geloofde in relaties, vertrouwen en oprechte aandacht. Hij kende de markt, de toepassingen en de techniek, maar bovenal kende hij de mensen. Van verwerkers en installateurs tot groothandels, adviseurs en opdrachtgevers: Edze bewoog zich gemakkelijk tussen alle lagen van de branche. Niet gemaakt, niet afstandelijk, maar met warmte, humor en een scherp gevoel voor wat er nodig was.
Wie hem meemaakte, herinnert zich zijn snelheid van geest, zijn relativeringsvermogen en zijn plezier in het contact met anderen. Hij kon charmant zijn, maar ook stevig weerwoord geven als iemand dat verdiende. Altijd met een twinkeling, altijd met gevoel voor de verhouding. Zijn netwerk was groot, maar voor Edze voelde dat nooit als werk. Het was zijn natuur. Mensen verbinden, gesprekken voeren, belangstelling tonen: daarin lag zijn kracht.
Bijzonder was zijn grote waardering voor de vakmensen die dagelijks met Armaflex werkten. Voor Edze waren dat geen uitvoerders, maar specialisten. Mannen en vrouwen die met hun handen en ervaring het verschil maakten. Hij zag de schoonheid van goed werk. Een strak geïsoleerd ketelhuis in Armaflex was voor hem niet zomaar techniek; dat was ook kunst. Dat respect voor het ambacht typeerde hem en maakte dat hij in de praktijk net zo thuis was als aan de overlegtafel.

Legendarisch waren de reizen naar de Armacell-fabriek in Münster. Onder leiding van Edze werden dat nooit gewone technische bezoeken. Hij was een volleerd reisleider: informatief, speels en verbindend. In de bus kwamen de quizvragen vanzelf. Hoeveel kilometer is het van Arnhem naar Münster? Wat is de μ-waarde van Armaflex? En natuurlijk: hoeveel knopen kun je leggen in een slang Armaflex? Later volgden de kegelavonden ‘im Keller’, met ludieke prijzen als ‘de Dikke’ en ‘de Natte’. Het waren dagen waarop kennis, plezier en collegialiteit moeiteloos samenvielen. Precies zoals Edze het bedoeld had.
Ook buiten zijn werk bleef Edze mensen samenbrengen, onder meer bij Shantykoor Almere, waar hij zong en zijn gevoel voor organisatie inzette voor PR en sponsoring. Ook daar liet hij zien wat hem zo eigen was: betrokkenheid, energie en aandacht voor de groep.
Mooi is dat zijn verbondenheid met de sector een vervolg heeft gekregen in de volgende generatie. Zijn zoon Remco Hiemstra is eveneens actief in de branche. Daarmee leeft iets van Edze’s benadering voort: werken vanuit inhoud, vertrouwen en persoonlijke betrokkenheid.
Met Edze Hiemstra is een aimabel mens heengegaan. Een man die de sector kleur gaf, die mensen wist te raken zonder daar veel woorden voor nodig te hebben, en die liet zien dat vakmanschap niet alleen in techniek zit, maar ook in hoe je met mensen omgaat.
We herinneren hem als deskundig, geestig, toegankelijk en verbindend. Een vertrouwd gezicht. Een warme persoonlijkheid. Een mens om niet te vergeten.
Rust zacht, Edze.

