Tien jaar geleden reed Jill Koolwijk voor het eerst over de Botlek-brug. Hoewel ze geen onbekende in de industrie was, keek ze haar ogen uit. De schaal, de installaties, de bedrijvigheid: Rotterdam maakte indruk. Haar collega’s begrepen weinig van haar enthousiasme; voor hen was het dagelijkse kost. Ze woonden hun hele leven lang al met uitzicht op dit soort bedrijvigheid. Inmiddels werkt Jill tien jaar als HR Business Partner bij Bilfinger en kent ze die wereld van binnenuit. De verwondering is gebleven. Over het vakmanschap, de mensen én een sector die volop in beweging is. De 5 vragen gaan dit keer naar haar.
Jill is al zo’n 25 jaar actief binnen HR. Bij Bilfinger maakte ze in tien jaar tijd flinke veranderingen mee. Zo ontwikkelde de organisatie zich o.a. verder als onderdeel van een internationale multinational. De wereld verandert en HR verandert mee. Naast personeelszaken gaat het over opleiden, ontwikkelen, mensen interesseren voor techniek en verschillende generaties verbinden.
1. Wat maakt werken in deze technische mannenwereld voor jou zo leuk?
“De mensen. Absoluut. Ik dacht bij een mannenwereld altijd aan: niet zeuren, aanpakken en doorgaan. Dat klopt ook wel, maar er wordt minstens zoveel gepraat (De sfeer is heel direct en amicaal. Dat is prettig. Wat ik zelf het meest geweldig vind zijn de projecten. Laatst was ik op een groot project bij een opdrachtgever. De steigers waren weg en je zag al dat isolatiewerk perfect aangebracht. Ik had nog nooit zoveel isolatie bij elkaar gezien. Echt prachtig. Je realiseert je dan opnieuw: isoleren is een vak. Het vraagt technisch inzicht en enorme precisie.”
2. Bilfinger verandert. Wat merk jij daarvan?
“Onze traditionele opdrachtgevers hebben het in deze onzekere wereld moeilijker. Voor ons is dat reden om onze activiteiten verder te verbreden. Zo werkt Bilfinger inmiddels ook voor overheidsorganisaties als Rijkswaterstaat, op luchthavens zoals Schiphol en aan infrastructurele projecten. Dat levert een heel andere werkomgeving op. Onze steigerbouwers bouwen bijvoorbeeld hangsteigers onder bruggen. Als je ziet hoe die mannen daar werken, onder zo’n enorm bouwwerk, is dat indrukwekkend. Ook onze isoleerders komen op heel andere plekken terecht. Ik vind het intrigerend om te zien wat onze mensen allemaal kunnen.”
3. Waarom investeert Bilfinger juist nu zoveel in opleiden?
“Wij hebben ontzettend veel vakkennis in huis, maar een deel van die ervaren generatie gaat de komende jaren met pensioen. Tegelijkertijd kun je iemand niet zomaar het label isolatiemonteur geven. Het ís een vak.” Daarom investeert Bilfinger stevig in de eigen bedrijfsschool, ze werkt daarin onder meer samen met OOI. Naast vaktechniek wordt begeleiding steeds belangrijker. Jill zoekt daarvoor actief nieuwe samenwerkingen, bijvoorbeeld met RRA Works, dat jongeren begeleidt richting opleiding en werk. “Ik krijg de ruimte om dit soort samenwerkingen op te zoeken. Dat maakt mijn HR-werk ontzettend mooi.”
4. Verandert daarmee ook de werkcultuur?
“Zeker. We hebben mensen die al tientallen jaren bij ons zijn én jonge trainees die anders naar werk, leidinggeven en ontwikkeling kijken. We besteden daarom aandacht aan generatiemanagement, maar ook aan thema’s als zorg- en geboorteverlof, diversiteit en vrouwengezondheid. Via het internationale Women’s Network komen vrouwen samen, waarbij ook mannen aansluiten. “Dat vind ik belangrijk. Verandering ontstaat niet doordat vrouwen onderwerpen alleen met vrouwen bespreken.”
5. Komen er daadwerkelijk meer vrouwen in deze mannenwereld?
“Ja, absoluut, al mogen het er binnen isolatie nog veel meer worden. In veiligheid zie je bijvoorbeeld al veel jonge vrouwen en ook in leidinggevende functies worden vrouwen zichtbaarder. We organiseren Girls’ Days om meisjes kennis te laten maken met techniek.”
Zelf voelt Jill zich volledig thuis tussen de installaties, steigers en isolatiematerialen. “Ik vind deze wereld nog steeds indrukwekkend. Maar uiteindelijk zijn het vooral de mensen die maken dat ik hier zo graag werk. Bilfinger mannen? Mannen van goud.”